سلام بر افلاکیان خاكي
اين روزها دلم هواى شلمچه مي كند هر چه به عيد نزديكتر مي شوم بيشتر دلم مي گيرد كاش مي شد يك بار تحول را در آنجا تجربه كنم دوست دارم خاكش را لمس كنم شايد رد پايتان را حس كنم نمي دانم شرط دعوت چيست؟ اما مي دانم كه با تمام وجود مي خواهم حال و هواى جبهه را حس كنم دوست دارم زمزمه هاى امن يجیبتان را بشنونم اين روزها به شجاعت و استقامت شما نياز دارم.
به هر گوشه از دنيا نگاه مي كنيم حرف از جنگ و خون ریزی است در هر گوشه ای از این کره خاکی عده ای مظلوم و بی گناه کشته می شوند دلم از اين همه مظلومیت می سوزد (بأی ذنب قتلت) به کدامین گناه کشته شدند
خوش به حال شما كه شلوغي دنيا را به جاوداني آخرت فروختيد و با جان و دل امانت حق را تحويل داديد. خدايا در وجود همه از يك نفس دميدي ( فاذا سويته ونفختُ فيهِ من روحي )و شهدا اين سالكان راه ابديت چه زيبا پاسخ آن دم را دادند اما من اينجا هنوز هم غرقم نميدانم چه بر سر آن نفسي كه در من دميدى آمده چه وقت خود را نشان می دهد؟
در این میان قلمم هم دوست دارد خودی نشان دهد و از آن چه چشمم ديد و دلم را لرزاند براى شما بنويسد كاغذم شده ميدان بازيش اما هيچ وقت ميني نميكارد كه انفجارش دلي را بشكند دوست دارد حرفي را كه از دلم دريافت ميكند به نيابت از همه ى عاشقان باشد كه نه بوى ريا دهد و نه حقي را ضايع كند براي همين تمام التماسها و نيازهاى آدمها را با خوب و بدش با درد و غمش با همه ى فقر و ثروتش واز همه جنسش جمع مي كنم و مي نویسم خوش پرواز كنيد اى دلاور مردان مرد
زینب تجلی - کویت
نظرات